Praktijk Romi

Inleiding

Geen mens is hetzelfde. Daarom geloof ik niet in een standaard aanpak. In mijn sessies werk ik lichaamsgericht en integratief: ik stem af op wat jij op dat moment nodig hebt. Soms ligt de ingang in een gesprek, soms in het lichaam, de ademhaling, een visualisatie of een oefening die helpt om iets zichtbaar en voelbaar te maken.

Lichaamsgerichte therapie

Lichaamsgerichte therapie vormt daarbij vaak de basis. Vanuit de wetenschap weten we dat veel ervaringen, emoties en stressreacties niet alleen in gedachten aanwezig zijn, maar ook in het zenuwstelsel en het lichaam opgeslagen liggen. Door aandacht te geven aan lichaamssensaties, spanning, ademhaling en beweging ontstaat toegang tot diepere lagen van jezelf die vaak buiten het bewuste denken liggen. Onderzoek laat zien dat lichaamsgerichte benaderingen effectief kunnen zijn bij onder andere stress, trauma, angst en emotionele regulatie (Van der Kolk, 2014; Payne, Levine & Crane-Godreau, 2015).

Gesprekken blijven daarnaast een belangrijk onderdeel van therapie. Woorden geven betekenis aan ervaringen en kunnen helpen om patronen zichtbaar te maken. Tegelijkertijd merk ik vaak dat praten alleen niet voldoende is. Daarom wisselen we inzicht en reflectie af met ervaren, voelen en onderzoeken.

Acceptance and Commitment Therapy (ACT)

ACT helpt om anders om te gaan met moeilijke gedachten en gevoelens. Niet door ze weg te maken, maar door er ruimte voor te creëren. Wanneer we stoppen met vechten tegen onze binnenwereld, ontstaat er meer energie om te leven vanuit wat werkelijk belangrijk is. ACT richt zich daarom niet alleen op klachtenvermindering, maar ook op psychologische flexibiliteit: het vermogen om aanwezig te blijven bij wat er is en tegelijkertijd richting te geven aan je leven (Hayes, Strosahl & Wilson, 2012; Gloster et al., 2020).

Innerlijk kindwerk

Bij innerlijk kindwerk richten we ons op de delen in jezelf die gevormd zijn door vroege ervaringen. Veel van onze overtuigingen, emoties en beschermingsmechanismen vinden hun oorsprong in de kindertijd. Door deze delen met aandacht en compassie te ontmoeten, ontstaat vaak meer begrip, zachtheid en vrijheid in het hier en nu. Hoewel innerlijk kindwerk vooral voortkomt uit ervaringsgerichte therapieën, sluit het aan bij moderne inzichten over hechting, emotionele ontwikkeling en delenwerk (Siegel, 2012; Schore, 2019).

Ademwerk

Ademwerk maakt gebruik van de directe verbinding tussen ademhaling en zenuwstelsel. Een veranderde ademhaling kan invloed hebben op stressniveaus, emotionele verwerking en lichaamsbewustzijn. Steeds meer onderzoek laat zien dat ademwerk een positieve invloed kan hebben op stress, angstklachten en emotioneel welzijn (Zaccaro et al., 2018).

Geleide meditaties

Ook maak ik regelmatig gebruik van geleide meditaties. Meditatie helpt om meer aanwezig te zijn bij gedachten, gevoelens en lichamelijke ervaringen zonder er direct in meegezogen te worden. Onderzoek toont aan dat mindfulness- en meditatieoefeningen kunnen bijdragen aan meer emotionele balans, veerkracht en zelfcompassie (Goldberg et al., 2018).

Soms werken woorden niet voldoende en kan creativiteit een ingang bieden. Door te tekenen, schrijven, visualiseren of op een andere manier creatief te werken, kunnen ervaringen zichtbaar worden die moeilijk onder woorden te brengen zijn. Creatieve werkvormen spreken andere delen van het brein aan en kunnen helpen om gevoelens, behoeften en innerlijke processen beter te begrijpen (Malchiodi, 2020).

Opstellingen

Bij opstellingen werken we met papiertjes, vloerankers of poppetjes om relaties, innerlijke delen of patronen letterlijk zichtbaar te maken. Door iets ruimtelijk neer te zetten, ontstaat vaak verrassend snel inzicht in wat er speelt. Hoewel het wetenschappelijk onderzoek naar opstellingen nog beperkt is, ervaren veel mensen deze werkwijze als een krachtige manier om patronen en dynamieken te onderzoeken.

Voice Dialogue

Voice Dialogue en de stoelentechniek helpen om verschillende delen van jezelf beter te leren kennen. Misschien is er een deel dat altijd sterk moet zijn, een deel dat wil pleasen, een innerlijke criticus of juist een kwetsbaar deel dat weinig ruimte krijgt. Door deze delen een stem te geven, ontstaat meer bewustzijn, keuzevrijheid en innerlijke balans (Stone & Stone, 1989; Schwartz, 2021).

Cognitieve Gedragstherapie (CGT)

Daarnaast maak ik soms gebruik van elementen uit de Cognitieve Gedragstherapie (CGT). CGT richt zich op de samenhang tussen gedachten, gevoelens en gedrag. Door automatische gedachten en overtuigingen te onderzoeken, ontstaat meer inzicht in patronen die klachten in stand houden. CGT behoort tot de meest onderzochte therapievormen en heeft een sterke wetenschappelijke basis voor uiteenlopende psychische klachten (Hofmann et al., 2012).

Uiteindelijk gaat het mij niet om de methode, maar om wat jij nodig hebt. Soms is een gesprek passend, soms vraagt iets om stilte, een ademhalingsoefening, een lichaamsgerichte interventie of een creatieve werkvorm. Samen onderzoeken we wat helpt om weer meer contact te maken met jezelf, met wat je voelt en met wat voor jou werkelijk van betekenis is.

Bronnen

• Gloster, A. T., et al. (2020). The empirical status of Acceptance and Commitment Therapy: A review of meta-analyses. Journal of Contextual Behavioral Science.
• Goldberg, S. B., et al. (2018). Mindfulness-based interventions for psychiatric disorders: A systematic review and meta-analysis. Clinical Psychology Review.
• Hayes, S. C., Strosahl, K. D., & Wilson, K. G. (2012). Acceptance and Commitment Therapy: The Process and Practice of Mindful Change.
• Hofmann, S. G., Asnaani, A., Vonk, I. J. J., Sawyer, A. T., & Fang, A. (2012). The efficacy of cognitive behavioral therapy: A review of meta-analyses. Cognitive Therapy and Research.
• Malchiodi, C. A. (2020). Trauma and Expressive Arts Therapy.
• Payne, P., Levine, P. A., & Crane-Godreau, M. A. (2015). Somatic experiencing: Using interoception and proprioception as core elements of trauma therapy. Frontiers in Psychology.
• Schwartz, R. (2021). No Bad Parts.
• Schore, A. N. (2019). Right Brain Psychotherapy.
• Siegel, D. J. (2012). The Developing Mind.
• Stone, H., & Stone, S. (1989). Embracing Our Selves.
• Van der Kolk, B. (2014). The Body Keeps the Score.
• Zaccaro, A., et al. (2018). How Breath-Control Can Change Your Life: A Systematic Review on Psychophysiological Correlates of Slow Breathing. Frontiers in Human Neuroscience.